Piotr Świderski TOP
SPONSORZY
octopus AMIT h skrzydlewska logo holistic polska naturalna medycyna-logo

Biografia

Kim jest Piotr Świderski?

Piotr Świderski to przede wszystkim ambitny i zdolny człowiek pochodzący z Sowin pod Rawiczem. Już jako chłopiec wyznaczył sobie cele, które do dzisiaj z ogromną determinacją stara się realizować. Jego marzeniem było zostać zawodnikiem sportu żużlowego, a potem Mistrzem Świata.To pierwsze już zrealizował a dzisiaj ma już na swoim koncie niemało sukcesów.

1999

W wieku 16 lat uzyskuje licencje żużlową, uprawniającą do startów w rozgrywkach żużlowych. Jeszcze w tym samym sezonie został powołany do startu w Mistrzostwach Par Klubowych do lat 21, lecz w Ostrowie Wielkopolskim szansy nie dostał. Świetnie tego dnia radził sobie Mariusz Węgrzyk, któremu w komplecie przeszkodził defekt i upadek, a swoje punktował Andrzej Zieja.

2001-2002

To przede wszystkim starty w meczach młodzieżowych, gdzie Piotr nabiera cennego doświadczenia.

2002-2003

Zostaje wypożyczony do I – ligowego Kolejarza Rawicz. Tam też odnosi pierwsze sukcesy plasując się w czołówce finału Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów, Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych, a także będąc liderem swojego ligowego zespołu.

2004

Powrócił do swojego macierzystego klubu Atlasa Wrocław i wydatnie przyczynił się do zdobycia Drużynowego Wicemistrzostwa Polski. Indywidualnie plasował się w czołówce rozgrywek młodzieżowych Polski i Świata.

2005

Kolejny sezon w barwach Atlasa to pierwszy rok startów w gronie seniorów (Piotr kończy 21 lat). Ambitny Świder swoją skuteczną postawą na torze wywalczył sobie na stałe miejsce w składzie. Potwierdzeniem jego dobrej dyspozycji był awans do finałów indywidualnych mistrzostw Polski i Europy wśród seniorów, a także dobra postawa w silnie obsadzonych turniejach indywidualnych. Świder udanie startował również w ligach zagranicznych. W Niemczech w jednym występie zdobył 10 punktów, a w Szwecji startując regularnie w barwach Bajen Sztokholm był najlepszym zawodnikiem tego klubu, a także całej ligi.

2006

To dla Piotra Świderskiego podejmowanie kolejnych wyzwań. W barwach wrocławskiego Atlasa ze znaną sobie pokorą, ale także niesamowitą ambicją i determinacją podjął z bardzo dobrym skutkiem walkę o miejsce w składzie pomagając swojej drużynie Atlas Wrocław w zdobyciu tytułu drużynowego mistrza Polski. Rosnącą formę Świdra dostrzegli także włodarze angielskiego Peterborough Panters, biorącego udział w najwyższej klasie rozgrywek ligowych Elite League, gdzie z meczu na mecz stawał się coraz silniejszym punktem ekipy Panter co owocuje zdobyciem tytułu drużynowego mistrza kraju.

2007

Zasilił ZKŻ Zielona Góra. Tam jednak problemy sprzętowe i brak wsparcia sponsorów sprawiał, że mimo walki Świder notował też słabsze wyniki. Mimo to nie zawiódł trenera z Grodu Bachusa i w decydujących meczach o pozostaniu w Ekstralidze wsparł swój zespół. Na co dzień przywdziewał także plastron Panter z Peterborough, drużynie biorącej udział Sky Sports Elite League.

2008

W kolejnym sezonie, chcąc pokazać swoją wartość i sprawdzić umiejętności, podpisał w pełni zawodowy kontrakt w rybnickiej drużynie, której stał się niekwestionowanym liderem osiągając najwyższą średnią w całej l lidze.
Punktował także dla angielskiego Ipswich Witches – zdobywając średnio 7 pkt na mecz. Bronił także barw szwedzkiego Lejonen Gislaved gdzie z drużyną zdobył mistrzostwo kraju oraz niemieckiego MSC Diedenbergen (śr.mecz. 12,50).

2009

Mając za sobą bardzo udany rok startów Piotr Świderski mógł przebierać w ofertach. Postanowił wybrać te z tarnowskiej Unii. W Małopolsce stworzono dream team mający pewnie awansować do ekstraligi. W takim zespole nie łatwo o punkty. Mimo to Piotr osiągnął imponującą średnią biegową 2,6. W Wielkiej Brytanii zmienił otoczenie, broniąc barw Lakeside Hammers, zdobywając ponad 9 punktów w każdym meczu. W lidze szwedzkiej ponownie zdobywa mistrzostwo kraju. Udanie prezentował się także w licznych rozgrywkach indywidualnych, trafiając niemal do wszystkich finałów.

2010

Świderski wrócił na stare śmieci do Wrocławia. Wokół żużlowca znowu budowano skład opierany na wychowankach lub sportowcach związanych z regionem. Piotr nie uznając straconych pozycji często ucierał nosa bardziej utytułowanym kolegom z drużyn przeciwnych punktując dla Betardu WTS Wrocław, a także w lidze szwedzkiej dla Lejonen Gislaved.

2011

To kolejny sezon spędzony we Wrocławiu. W rozgrywkach Speedway Ekstraligi Piotr imponował skutecznością zajmując bardzo wysokie 14 miejsce spośród wszystkich zawodników a 5 wśród Polaków. Ukoronowaniem sezonu był medal mistrzostw Polski par klubowych zdobyty na torze w Zielonej Górze, gdzie Piotr stracił tylko 1 punkt na rzecz przeciwnika. Ponadto zdobywał punty w najwyższych ligach w Anglii i Szwecji.

2012

„Trudny czas nigdy nie jest czasem straconym”
To bardzo trudny rok dla Piotra. Po bardzo dobrym sezonie 2011, zakończonym niestety poważną kontuzją nogi ,oczekiwania kibiców i całego środowiska żużlowego, względem Piotra były ogromne. Niestety przedłużająca się rehabilitacja i późne wznowienie treningów nie pozwoliły zawodnikowi odpowiednio się przygotować. W barwach Lotosu Wybrzeża Gdańsk wziął udział w 10 meczach zdobywając 41 pkt, co dało mu średnią na bieg 1,206.

2013

Chcąc zostać w najwyższej lidze w Polsce, Piotr był zmuszony zmienić w okresie transferowym barwy na Start Gniezno (poprzednia drużyna spadła do pierwszej ligi). Skutecznie punktował w ekstralidze, nierzadko zdobywając dwucyfrowe wyniki. W 15 meczach zdobył 100 punktów, wykręcając średnią prawie 1,5 pkt na bieg. Powrócił również na tory angielskie, gdzie dla Lakeside Hammers zdobył 219 punktów w sezonie. Miłym akcentem na koniec sezonu było podium (3 m-ce) w prestiżowym Memoriale Alfreda Smoczyka na torze w Lesznie.

2014

Po roku w Gnieźnie, Piotrek przeniósł się do Gorzowa Wielkopolskiego. Wystartował we wszystkich osiemnastu spotkaniach, w których wywalczył 95 punktów i 20 bonusów. To przy liczbie 79 biegów dało mu średnią biegopunktową 1,456 i zaufanie ze strony włodarzy na kolejny rok. Warto odnotować, że tym samym „Świder” przyczynił się do złota Drużynowych Mistrzostw Polski.

2015

Kolejny sezon w Gorzowie tak udany już nie był. Piotrek występował sporadycznie, w ledwie sześciu spotkaniach. Wywalczył w nich 17 punktów i siedem bonusów, co dało mu średnią 1,200. Tym razem Stal otarła się o strefę spadkową. Piotrek zdecydował się zatem pożegnać z tym klubem i odejść do Tarnowa.
– Zwycięzca XXI turnieju o Puchar Burmistrza Gminy Rawicz.

2016

Dołączenie do „Jaskółek” miało być dobrym krokiem. Niestety, rok 2016 jest sezonem, o którym Piotrek musi szybko zapomnieć. Unia spadła z Ekstraligi, a on sam nie miał zbyt wielu powodów do zadowolenia. W zimie decyduje się na nową kartę w swoim życiu i przechodzi do niższej klasy rozgrywkowej.

KLUBY

Orzeł Łodź
Copyright © 2017 by Adam Gondek